Σήμερα, έχει γίνει ολοένα και πιο δύσκολο να διασχίζουμε τη ζωή χωρίς ανησυχίες.
Όταν νιώθουμε θλίψη, αγοράζουμε ένα γλυκό για να νιώσουμε καλύτερα.
Όταν είμαστε αγχωμένοι, απασχολούμε το μυαλό μας με οτιδήποτε, αρκεί να μη σκεφτόμαστε αυτό που μας βαραίνει.
Όταν είμαστε θυμωμένοι, ανακυκλώνουμε τις ίδιες σκέψεις ξανά και ξανά, εγκλωβισμένοι σε έναν φαύλο κύκλο.
Αλλά… γιατί δεν σκεφτόμαστε ποτέ να επανασυνδεθούμε με την παλιά μας φίλη, τη φύση;
Τι είναι η φύση;
Σύμφωνα με το CNRTL (Εθνικό Κέντρο Κειμενικών και Λεξικολογικών Πόρων της Γαλλίας), η φύση είναι ένα συγκεκριμένο χερσαίο περιβάλλον που καθορίζεται από το κλίμα, το ανάγλυφο, το έδαφος, το νερό και τη βλάστηση.
Θα μπορούσαμε να προσθέσουμε σε αυτόν τον ορισμό την απουσία ανθρώπινης παρέμβασης στη δημιουργία ή τη συντήρησή της. Παρ’ όλα αυτά, μπορούμε επίσης να θεωρήσουμε ως φύση τους πράσινους χώρους που έχουν δημιουργηθεί εξ ολοκλήρου από τον άνθρωπο, ακόμη κι αν είναι οργανωμένοι και ελεγχόμενοι.
Με τον όρο φύση αναφερόμαστε επίσης σε όλες τις μορφές ζωής που υπάρχουν σε αυτούς τους χώρους, εκτός από τον άνθρωπο, όπως τα ζώα, τα έντομα, τα φυτά και πολλοί άλλοι οργανισμοί.
Σε τι χρησιμεύει η φύση;
Η φύση είναι η πηγή κάθε ζωής πάνω στη Γη· και μόνο αυτό αποτελεί έναν υπέροχο σκοπό. Αν όμως κοιτάξουμε βαθύτερα, η φύση μάς τρέφει, μας προσφέρει καταφύγιο και μας παρέχει σχεδόν τα πάντα. Όλοι οι πόροι που χρησιμοποιούμε προέρχονται από αυτήν. Ωστόσο, σπάνια σκεφτόμαστε την πιο απλή λειτουργία της: να μας ηρεμεί και να θεραπεύει τις ψυχικές μας πληγές. Ακόμη και σήμερα, υποτιμούμε τα οφέλη που έχει το περιβάλλον στην ανθρώπινη υγεία. Τσιμεντοποιούμε τα πάντα, περιορίζοντας την πρόσβαση στη φύση προς όφελος δρόμων και κτιρίων.
Για να έχουμε μια γενική εικόνα, στη Θεσσαλονίκη οι χώροι πρασίνου ανά κάτοικο συγκαταλέγονται στους χαμηλότερους στην Ευρώπη, πολύ κάτω από τα 15 τ.μ. ανά κάτοικο που συνιστά ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας. Κι όμως, η φύση αποτελεί λύση για πολλά προβλήματα (αν και μάλλον δεν θα πληρώσει τους φόρους μας!).
Η φύση ως θεραπεία
Η Νότια Κορέα και η Ιαπωνία το έχουν κατανοήσει εδώ και αρκετό καιρό: ακόμη και η απλή οπτικοποίηση ενός δασικού τοπίου, σε συνδυασμό με ασκήσεις χαλάρωσης, μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο εργαλείο για την ψυχική υγεία.
Μελέτες από όλο τον κόσμο τείνουν να δείχνουν ότι η επαφή με ένα φυσικό περιβάλλον μειώνει το άγχος και την ανησυχία, περιορίζει τα συμπτώματα της κατάθλιψης και, κυρίως, μειώνει τη νοητική ανακύκλωση αρνητικών σκέψεων. Τα αποτελέσματα αυτά μπορούν μάλιστα να διαρκέσουν για αρκετές ημέρες μετά την έκθεση στη φύση.
Καθώς αυξάνεται η ζήτηση για θεραπείες που συνδυάζουν τον άνθρωπο με το φυσικό περιβάλλον, η φύση αναγνωρίζεται ολοένα και περισσότερο για τη θεραπευτική της αξία.
Και πλέον τίθεται ένα ακόμη πιο ενδιαφέρον ερώτημα: τι θα γινόταν αν η φύση επηρέαζε άμεσα όχι μόνο την ψυχική, αλλά και τη σωματική μας υγεία;
Γιατί να μην δώσουμε προτεραιότητα στους πράσινους χώρους;
Γιατί να μην σχεδιάζουμε περισσότερα πάρκα προσβάσιμα σε όλους, με πλούσια βλάστηση, σκιά, δροσιά και καθαρότερο αέρα; Οι χώροι αυτοί αποτελούν τόπους συνάντησης, κοινωνικοποίησης και ξεκούρασης. Είναι απαραίτητοι για την υγεία και την ποιότητα ζωής μας. Οι πόλεις μας χρειάζονται παρεμβάσεις που να ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανθρώπινες ανάγκες.
Τι να κάνω όταν δεν έχω άλλη επιλογή;
Είναι αλήθεια ότι η πρόσβαση στη φύση είναι πιο δύσκολη για ορισμένους ανθρώπους. Οι αστικές περιοχές επηρεάζονται περισσότερο από αυτήν την αποσύνδεση.
Μπορούμε να το αλλάξουμε αυτό!
Μέχρι τότε, γιατί να μην αφιερώσετε χρόνο σε μερικές χαλαρωτικές δραστηριότητες; Φορέστε ακουστικά με ήχους της φύσης (ή και χωρίς αυτά), κλείστε τα μάτια σας και φανταστείτε το μέρος που σας γαληνεύει περισσότερο. Αναπνεύστε, κινηθείτε, ξεκουραστείτε ή ακόμη και χορέψτε. Μια άλλη επιλογή είναι να παρακολουθήσετε ένα ντοκιμαντέρ ή μια ταινία για τη φύση. Κι αυτό μπορεί να λειτουργήσει ευεργετικά.
Η αγαπημένη μου άσκηση
Ανάβω λίγο ένα αρωματικό στικ, κάθομαι οκλαδόν πάνω σε ένα άνετο μαξιλάρι και αναπνέω.
Προσπαθώ να συγκεντρωθώ ώστε να μην παρασύρομαι από τις σκέψεις μου, κάτι που απαιτεί χρόνο και εξάσκηση.
Αφήνω τον χρόνο να κυλήσει χωρίς πίεση. Ο στόχος είναι να μην βιάζομαι για τίποτα, να αφεθώ στη στιγμή.
Είναι μια στιγμή αποκλειστικά για εσάς. Και αν νιώσετε την ανάγκη να εκφράσετε ή να απελευθερώσετε συναισθήματα, αφήστε τα να βγουν στην επιφάνεια.
Στο τέλος αυτών των ασκήσεων, θα νιώθετε πάντοτε ανανεωμένοι, ακόμη κι αν η καθημερινότητά σας σας κρατά μακριά από τη φύση.
Με τον καιρό, αυτές οι μικρές συνήθειες θα γίνουν σχεδόν απαραίτητες για τη γαλήνη και την ψυχική σας ισορροπία.
Μη διστάσετε να μιλήσετε γι’ αυτό στους ανθρώπους γύρω σας και, γιατί όχι, να οργανώσετε ομαδικές εξορμήσεις στη φύση για να αναζωογονηθείτε όλοι μαζί!
Γράφτηκε από την Clara Deltour
